Hai Dinand,
Wat een schitterend nummer: No surrender.
Ik voel veel overeenkomsten met jou. Ik ben mijn man in 2007 verloren toen ik 34 jaar was. Ons meervoudig gehandicapte zoontje was toen 2 jaar oud. Wat afschuwelijk dat Guusje ziek werd en dat zij afscheid moest nemen van haar kindje en van jou, onmenselijk. Ik vond het afscheid tussen Dyon (mijn zoontje) en Martin (mijn man) echt onmenselijk. Maar je hebt geen keus, daar weet je alles van.
Ik ben gelukkig wel positief ingesteld en kan er mee om gaan.
Ik zou graag met je praten.
Groetjes Yvonne 11:22 24-12-2009 |
